پنجره ی غریب

چه بی نوا پنجره ای ست

آن که ستاده رو به دیواری ضخیم

دلگیر و رنجور از لکه هایی کثیف

بر سرش می کوبند

هر بار مانند پتکی

که ای تنها مانده ی غم زده ی غریب!

روزی بر این پنجره،

باران می بارید...

الهه بهشتی

الهه بهشتی...