الهه بهشتی

چه بی نوا پنجره ای ست آن که ستاده رو به دیواری ضخیم دلگیر و رنجور از لکه هایی کثیف بر سرش می کوبند هر بار مانند پتکی که ای تنها مانده ی غم زده ی غریب! روزی بر این پنجره، باران می بارید... الهه بهشتی ...

در ناگهانی ترین ناگهانیِ زندگی غریبه ای ناگهان پیدا شد و برایم سیبی چید از درختی که نمی دانم نامش چه بود و من ناگهان به جرم سیبی که غریبه ای چیده بود تبعید شدم به سیاره ای که حتی نمی دانم نامش چه بود و نمی دانید چه رنجی دارد در سیاره ای که کسی دلش برای خودش هم تنگ نمی شود، من مدام دلم تنگ غریبه ای ست که حتی نمی دانم نامش چه بود... xa0 الهه بهشتی ...